Zginanie ze ścinaniem i siłą podłużną

Według punktu 6.2.10 normy stalowej PN-EN 1993-1-1 musimy jeszcze wziąć pod uwagę wszystkie trzy siły wewnętrzne występujące w obliczeniach statycznych. To znaczy, że uwzględniamy wpływ ścinania i siły podłużnej na siły zginające przekrój.

 

Jak zwykle są pewne okoliczności pozwalające na pominięcie sprawdzenie tego warunku, a są nimi.

  1. Nośność przekroju nie ulega redukcji wskutek wyboczenia przy ścinaniu (temat wyboczenia będzie poruszony w odrębnym poradniku)
  2. Siła poprzeczna V_{ED} nie przekracza 50% nośności plastycznej przekroju przy ścinaniu V_{pl,Rd}

A jeśli powyższe warunku nie zostały spełnione to.

Przyjmuje się zredukowaną nośność obliczeniową przekroju, wyznaczaną przy założeniu, że  w polu czynnym przy ścinaniu występuje zredukowana granica plastyczności.

\left( 1-\rho \right) *{ f }_{ y }

Jedyną niewiadomą w powyższym wzorze jest reduktor, a wzór na niego przedstawiony jest poniżej.

gdzie:\quad \rho ={ \left( \frac { 2*{ V }_{ Ed } }{ { V }_{ pl,Rd } } -1\right) }^{ 2 }\quad

Przy czym V_{pl,Rd} przyjmujemy na podstawie obliczonej nośności na ścinanie według punktu 6.2.6 normy stalowej PN-EN 1993-1-1

Podsumowując, jeśli warunki nie pozwalają nam na pominięcie sprawdzenia, to całe obliczenia sprowadzają się jedynie do zredukowania granicy plastyczności przy pomocy powyższych wzorów.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *