Zginanie ze ścinaniem i siłą podłużną

Według punktu 6.2.10 normy stalowej PN-EN 1993-1-1 musimy jeszcze wziąć pod uwagę wszystkie trzy siły wewnętrzne występujące w obliczeniach statycznych. To znaczy, że uwzględniamy wpływ ścinania i siły podłużnej na siły zginające przekrój.

Jak zwykle są pewne okoliczności pozwalające na pominięcie sprawdzenie tego warunku, a są nimi.

  1. Nośność przekroju nie ulega redukcji wskutek wyboczenia przy ścinaniu (temat wyboczenia będzie poruszony w odrębnym poradniku)
  2. Siła poprzeczna V_{ED} nie przekracza 50% nośności plastycznej przekroju przy ścinaniu V_{pl,Rd}

A jeśli powyższe warunku nie zostały spełnione to.

Przyjmuje się zredukowaną nośność obliczeniową przekroju, wyznaczaną przy założeniu, że  w polu czynnym przy ścinaniu występuje zredukowana granica plastyczności.

\left( 1-\rho \right) *{ f }_{ y }

Jedyną niewiadomą w powyższym wzorze jest reduktor, a wzór na niego przedstawiony jest poniżej.

gdzie:\quad \rho ={ \left( \frac { 2*{ V }_{ Ed } }{ { V }_{ pl,Rd } } -1\right) }^{ 2 }\quad

Przy czym V_{pl,Rd} przyjmujemy na podstawie obliczonej nośności na ścinanie według punktu 6.2.6 normy stalowej PN-EN 1993-1-1

Podsumowując, jeśli warunki nie pozwalają nam na pominięcie sprawdzenia, to całe obliczenia sprowadzają się jedynie do zredukowania granicy plastyczności przy pomocy powyższych wzorów.



Zachęcamy do dalszej nauki. Wybierz materiał:

You may also like...

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *