Stan granicznej użytkowalności – wstęp

Stan granicznej użytkowalności(SLS – z ang. Serviceability Limit State) odpowiada warunkom, po przekroczeniu których konstrukcja lub jej element przestają spełniać stawiane im wymagania. Należy w tym momencie zaznaczyć, że przekroczenie tego stanu nie powoduje katastrofy, ale znacznie obniża komfort użytkowania obiektu. SGU należy rozpatrywać w następujących aspektach.

  1. Deformacja – wpływa na wygląd oraz powoduje uszkodzenia warstw wykończeniowych i niekonstrukcyjnych. Wpływ na deformacje mają takie zjawiska jak ugięcia i obroty(przemieszczenia).
  2. Drganie – efekt ten powoduje duży dyskomfort dla użytkownika obiektu, co wpływa na obniżenie funkcjonalności obiektu.
  3. Uszkodzenie – wpływa niekorzystanie na wygląd, trwałość i funkcjonalność obiektu. Spowodowane jest powstawaniem rys w elementach betonowych.

Kombinacje obciążeń dla stanu SLS

Idea sprawdzania stanu SLS została w PN-EN 1990 przedstawiona za pomocą trzech wyrażeń:
a) kombinacji charakterystycznej obciążeń – wzór 6.14b wg PN-EN 1990 [1];

 Σ j≥1 G k,j ” + „P + Q k,1 + Σ i >1 ψ 0,i Q k,i (1)

b) kombinacji częstej obciążeń – wzór 6.15b wg PN-EN 1990 [1]

 Σ j≥1 G k,j ” + „P” + ” ψ 1,1 Q k,1 ” + ” Σ i >1 ψ 2,i Q k,i (2)

c) kombinacji quasi-stałej (prawie stałej) – wzór 6.16b wg PN-EN 1990 [1]

 Σ j≥1 G k,j ” + „P” + ” Σ i >1 ψ 2,i Q k,i (3)

gdzie:
G k,j – wartość charakterystyczna oddziaływania (obciążenia) stałego „j”;
Q k,1 – wartość charakterystyczna dominującego oddziaływania zmiennego „1”;
Q k,i – wartość charakterystyczna towarzyszących oddziaływań zmiennych „i”;
P – miarodajna wartość reprezentatywna oddziaływania sprężającego; ψ 0,i ,ψ 1,1 ,ψ 2,i ,– współczynniki odpowiednio dla kombinacyjnej, częstej i prawie stałej wartości oddziaływania zmiennego.