Metoda sił – algorytm

Udostępnij, wyślij, podziel się...

Poznawanie metod obliczania układów statycznie niewyznaczalnych zaczniemy od metody sił.
Metoda sił sprowadza się do rozwiązania układów statycznie wyznaczalnych. Układ statycznie niewyznaczalny przekształcamy poprzez odjęcie nadmiernej liczby więzów, a następnie w miejsce odrzuconych więzów wprowadzamy taką samą liczbę niewiadomych sił. Tak zbudowany układ nazywamy układem podstawowym, jest to prosty sposób na rozwiązywanie układów ramowych, kratowych czy łukowych.

W tym poradniku przedstawię algorytm rozwiązywania układów statycznie niewyznaczalnych metodą sił z jednoczesnym opisywaniem każdego punktu.

  1. Na samym początku, należy określić stopień statyczniej niewyznaczalności układu.Stopień Statycznej Niewyznaczalności układu (SSN) – jest to liczba nadmiernych więzów(zewnętrznych i wewnętrznych), które należy odrzucić, aby układ stał się statycznie wyznaczalny.
    SSN możemy obliczyć ze wzoru.
    SSN = W – 3*N(musimy też brać pod uwagę więzy wewnętrzne w komorach zamkniętych), gdzie:
    W – liczba więzów
    N – liczba tarcz
    Przykładowe schematy statycznie niewyznaczalne:
    Układy SN - przykłady
  2. Znając już liczbę więzów, które należy odrzucić, możemy zabrać się za budowanie układu podstawowego.
    Układ podstawowy jest układem statycznie wyznaczalnym, który musi spełniać również trzy warunki:

    Dalsza część materiału dostępna jest po zalogowaniu się.

    Przejdź do formularza rejestracji klikając na kłódkę.

    Udostępnij, wyślij, podziel się...